Freedom of speech, freedom to write, freedom to read!
دیل آزادلیغی، سؤز آزادلیغی
Sürgünde Güney Azərbaycan (İran) Qələm Əncüməni سورگونده گونئی آذربایجان (ایران) قلم انجومنی PEN South Azerbaijan (Iran) in Exile
«اسپانیا نظر ِزیادی خوشبینانهای به رژیم فرانکو دارد ، بگذارید دهشت و جنایات آنرا به یادمان بیاوریم».
 |
جمعی از فعاالن و رهبران فرقه دمکرات آذربایجان، زیر عکس ستارخان، خیابانی، باقرخان و حیدرخان عمواوغلی، منبع: ویکپدیا ۲۱آذر ۱۴۰۴ |
در دوران رکود و حاکمیت استبداد جامعه دینامیسم و تحرک خود را برای مدتی از دست می دهد، سکوت مرگبار، هوای تیره و تار و گاهی کسالت آور و خفه کننده بر جامعه حاکم می شود، روشنفکران، ادیبان و فعالین اجتماعی که باید برای دگرگونی و تحول اجتماعی فعالیت کنند مورد آزار، پیگرد و گاهی فراموشی قرار می گیرند، برخی از این فعالین که کارآیی و تاثیر بیشتر اجتماعی دارند مورد حجمه، دروغ ، تهمت، افترا و جفا قرار می گیرند.« سید جعفر پیشه وری » فعال اجتماعی و سیاسی، روزنامه نگار و ادیب و مبارز خستگی ناپذیر آزادی از جمله شخصیت هایی است که در همه عمر مورد ظلم و ستم و افترا های ناروا قرار گرفته، فعالیت های ادبی و هنری وی سال های طولانی در سایه، ابهام و گمنام مانده تا به فراموشی سپرده شود.
بونلارين لاپ آدليم
لاريندان «ده لی جاواد»، «واسواسی بؤیوک آغا»، «ده لی حسن»، «آلمان چ... زدی»، «
گئـده ايست»، «خاتین و بؤیوک آغا»، « بارون»، «مادام» و «كچل عيوض» ی آدلانديرماق
اولار.
یوخاریدا آدلارینی چکدیییم ده لیلرین چوخو، تبریزین خییاوان محله سینده و یا شهرین مرکزینه یاخین محله لرده یاشادیقلاری اوچون، او زمانلار من اونلاری تئز- تئز گؤروردوم.
کمیته نوبل قرار است جایزه صلح نوبل امسال را در 10 دسامبر به ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا، اعطا کند.
قربانعلی محمد زاده ی شبستری(1) به عنوان یکی از فعالین فرقه ی دمکرات و حکومت ملی آذربایجان یادمانده های خود را در رابطه با فریدون ابراهیمی به خواهش خواهر او ایراندخت ابراهیمی در مهاجرت آذربایجان شوروی قلمی کرده است.
قربانعلی محمدزاده در اینباره می نویسد:
"این خاطره طبق وظیفه ی وجدانی خود به همشیره ی محترمه ی فریدون ابراهیمی ایران خانم ابراهیمی محض یادبود خاطره ی شادروان فریدون تقدیم می شود.
- اعلام آتش بس
- تعلیق عملیات نظامی اسرائیل
- آغاز فوری ورود کمک های بشردوستانه - امدادی
- عقب نشینی اسرائیل به خطوط مورد توافق
- آزادی گروگان های اسرائیلی و فلسطینی می شود.
بو ایل ده «بؤیوک ظفر»ین یوز اوچونجو ایلدؤنومو
بؤیوک تؤره نلر، جشن لر، مراسیملر، توپلانتی لار و نمایش لر ایله کئچیریلدی.
منه بئله گلدی کی، منطقه ده کی تلاطملر، ایران- اسرائیل ساواشی، سوریه ده گئده ن چاخناشمالار، سیلاحلی توققوشمالار و خصوصیله تورکیه ایله اسرائیل آراسیندا هر گون بیر آزدا آرتان و شدت لنن گرگینلیک، دوشمانلیق و تهدیدلری نظرده آلاراق، بو ظفرین ایلدؤنومو بو دفعه داهادا طنطنه لی کئچیریلدی.
نوشتهی آقا کیقباد یزدانی تحت عنوان «چندگونگی قومی، زبانی، دینی، فرهنگی در ایران و مسئلهی جداخواهی قومی و یکپارچگی ملی» با این جملهی خوشبینانه شروع میشود که : «تجربههای موفق نشان میدهند که وجود اقوام مختلف و حتی زبانهای گوناگون با حفظ استقلال نسبی و خودگردانی محلی مغایرتی با مفهوم «ملت» و یکپارچگی ملی، و «تمامیت ارضی» کشور ندارند». هر چند که نویسنده در پاراقرافهای دیگری نیز اشاراتی بدان میکند اما مطلب تازهای به میان نمیکشد.
یِر کورهسینین اوچ دؤرددن بیری سو ایله اؤرتولوبدور. و اُنون اوستونده وار اُلان بوتون بیتگیلر و حیوانلار، اُ جوملهدن اینسان بدهنی قورولوشو و ترکیبی یوزده آلتمئش سودان دوزهلیب کی هِچ، گوندهلیک یاشایئشئندا دا، سو اُلماسا، وارلئغئ و دیریلیگی تهلوکهیه دوشوب و بو سویون اُلماماسئ اوزانسا، اُلارئن اؤلومونه و آرادان گِتمهسینه سبب اُلار.
ادهبیات
دونیاسئندا، بیزیم شعرین امدیگی ایکی قایناقدان بیرینجیسی، سِوگی، وورغونلوق، عشق
اُلماقلا، ایکینجیسی ده ایچگی، شراب، چاخئردان آد آپارئلئب.
سِوگی غریزی اُلاراق، ایستهر ایستهمز، گؤزهللیگه اوز توتار، کی اُ اؤزو ده، یِریندهن آسئلئ اُلدوغو اوچون، و هابِله هرهنین سلقهسینه گؤره، هر یِرده و هر حالدا بیربیری ایله اوست اوسته دوشمهز. بورادا گؤزهللیک دییهنده ده، بیرینجی یِرده اینسان گؤزهللیگی دیر کی، اُنون کُد یا رمز آدئ دا، گؤزهل، سِوگیلی، یار، دیلبر، ایستهکلی، بوت، صنم، پری و آیرئ آدلار، وبؤیوک جلیل محمدقولوزادهنین داناباش کندی احوالاتئ یازئسئندا دِییلن، و هامان احوالاتدا ماللا سؤیلهین لقب، یانئ «آیامالار«دئ.
نظام سیاسی حاکم، «امنیت» را محور اصلی تبلیغات خود قرار داده است. با همین شعار، نقضهای گستردهی حقوق بشر را توجیه میکند. اما در ابتداییترین سطح -یعنی تأمین امنیت خیابانها و وسایل حملونقل برای زنان- همین نظام ناتوان و شکستخورده است. مرگ این زن جوان، پرده از تبعیضهای ساختاریای برمیدارد که جامعه ایران سالها آن را در دل خود پنهان کرده بود.
آمما گوجومو توپلامالییام و
بیر نئچه سطیر ده اولسا، او بؤیوک انسان و بؤیوک معلم ده ن یازمالییام.
منیم حیاتیمی بوسبوتون دئییشه ن او حیات دولو، متواضع، گولر اوز، عدالت سئوه ر، اینانجلاری اوستونده آیاق دیرییه ن، دویوشکن، اوخوموش و بیلگین انسان دان یازمالیییام.
ده سال پیش، در یکی از جنجالیترین روزهای تاریخ فوتبال ایران، تراکتور تا آستانه قهرمانی پیش رفت. قهرمانیای که برای هوادارانش، چیزی فراتر از ورزش بود: نوعی بازشناسی هویت، شکستن سلطهی تاریخی تیمهای مرکز و عبور از تابوی «دهاتی بودن». بازی همزمانی در اصفهان برگزار میشد که نتیجه آن بازی سرنوشتساز بود.
فراخوان اوجالان که دور از انتظار هم نبود، سبب بحث ها و عکس العمل های مختلف و ضد و نقیضی گردید. کدام شرایط و ضرورت هایی سبب صدور چنین فراخوانی گردید، مضمون، و هدف فراخوان اوجالان چیست، و پیامدهای آن چه خواهد بود. و نهایتا چه درس هایی میتوان از سرنوشت پ ک ک گرفت؟ در این نوشته کوشش می کنیم تا به پرسش های فوق، که در تحلیل و درک فراخوان اوجالان ضروری هستند، پاسخ دهیم.
