چرا اعتراضات اخیر در ایران فروکش کرد؟

م. ائینالی

به نظر می رسد موج اعتراضات اخیر در ایران ، حتی اگر موقتی نیز بوده باشد، فرو کش کرده باشد. این اعتراضات که ابتدا در مقابل "مسجد گوهر شاد" شهر مشهد و به دعوت و یا ابتکار گروه "عماریون" (از طرفداران احمدی نژاد) و بعد از مشورت و هماهنگی با امام جمعۀ مشهد شروع شده بود بسرعت از حیطۀ اهداف و شعارهای بین جناحی (ضد دولت حسن روحانی) فراتر رفته و کلَ نظام جمهوری اسلامی ایران را هدف قرار داد.

قیام شهروند…

مرتضی ملک محمدی

قیام دی ماه مردم "قیام گرسنگان", "قیام فقرا" یا تهی دستان آن گونه که برخی نویسندگان می گویند نبود. نه به این معنا که فقر نیست, فشار اقتصادی نیست بلکه به این معنا که این زلزله سیاسی بیش از آنکه حاصل تراکم فشار اقتصادی باشد, محصول تولد و تراکم یک آگاهی تازه سیاسی است که در کانون آن اعلام پایان صلاحیت قدرت حاکم است.

شرایط بد اقتصادی کنونی در جمهوری اسلامی بی سابقه نیست. مردم ایران در این نظام دوران های به مراتب سخت تری را تجربه کرده اند و تاب آورده اند. دوران دشوار جنگ هشت ساله, دوران دوم به اصطلاح "سازندگی" رفسنجانی و دوره پراشوب دوم ریاست جمهوری احمدی نژاد.

در حاشیه شعارهای « رضا شاه روحت شاد » !

هدایت سلطاد زاده

تمام جوانی من در زندان های شاه گذشته است . با اینهمه ، درمن نه حس نفرتی  نسبت به او هست و نه حس انتقام جوئی نسبت به سلطنت. نمی خواهم سلطنت شاه را با جهنمی که «امام راحل » بوجود آورده است مقایسه کنم .زیرا قابل مقایسه نیستند.دربرابر رژیم حاکم ، گذشته رنگ باخته است . شاید در شعار « رضا شاه ، روحت شاد» ، بطور ضمنی  حس تحقیر حکومت اسلامی تهفته است.   ولی قراموش نباید کرد که  پایه های حکومت این طاعون سیاهی که کشور ما را به نابودی و تباهی کشانده است ، در همان دوره ریخته شد. جای هر مخالف و اندیشمند رژيم زندان بود و مرگ. دهان فرخی یزدی را با سوزن دوختند و ارانی را با آمپول هوا در زندان کشتند . تنها مذهب و مسجد آزاد بود و از یاری سلطنت بهره مند.

خشم و خروش مردم، حیله و نیرنگ رژیم

محمد حسین یحیایی

از مدت ها پیش انتظار آن می رفت که تهیدستان، زحمتکشان، جوانان بیکار، مایوس و سرخورده از دست حقه بازان سیاسی متشکل از چندین جناح حکومتی پا به میدان مبارزه بگذارند و خشم فرو خورده در سال های طولانی خود را به حامیان تبهکاران ، دزدان، فاسدان اجتماعی و اقتصادی، رانت خواران سیاسی که سال ها از خوان نعمت رژیم و اندوخته اندک مردم به ثروت های هنگفت و بادآورده رسیده و همچنان با استفاده از همه ابزار سرکوب، مذهب و حیله گری های ارتجاعی، بر گرده مردم مظلوم، رنجدیده و ستم کشیده نشسته و با تحقیر یکه تازی می کند، نشان دهند. نگرانی های رژیم از مدت ها پیش آغاز شده بود که گاهی نشانه های آن، از نگرانی و بیم مجلس نشینان، دولتمردان، اقتصاد دانان و کنشگران اجتماعی و سیاسی رژیم آشکار می شد،

ایرانیان و دونالد ترامپ

شهلا شفیق

اعتراض‌های شورشگرانه در ایران از همه سو حیرت برانگیخته، چه در میان حاکمان کشور، چه میان مشاهده گران داخلی و خارجی و چه نزد سیاستمداران غربی و... خیلی ها در موضع گیری احتیاط پیشه کرده اند. جز دونالد ترامپ که به صراحت حرفش را زده و همین خود برگیج سری و اغتشاش گفتارها از جمله در رسانه های جمعی فرانسوی افزوده. در این فضا برخی از صاحب نظران و روزنامه نگاران با تکراراین حرف که "نارضایتی ها ریشه اقتصادی دارد" از اهمیت رخداد های ایران میکاهند. حال آنکه حسن روحانی اشاره کرده که موضوع فقط اقتصادی نیست بی آنکه در روشن کردن دلایل اعتراضات فراتر رود.

نمودهای کُنشی یک انقلاب بی‌کُنش

محمد رضا نیکفر

این نوشته به این پرسش‌ها می‌پردازد:

• معنای رخدادهای خیزش دی‌ماه چیست؟
• آیا ادامه خواهند یافت؟
• آیا یک انقلاب آغاز شده است؟
• آیا می‌توانند حرکت‌های اعتراضی را مهار و سرکوب کنند؟

نوشته برمی‌نهد که آنچه در اوایل دی‌ماه ۱۳۹۶ در خیابان‌های ایران جریان یافت کنش‌گری یک “انقلاب بی‌کنش” است که منظور از آن تحولات عمیق در جامعه ایران از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تا کنون است.

نامه به نسل نوین جویندگان آزادی و برابری

جمعی از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سال‌های دهه هشتاد شمسی

درود بر آنانی که جهانی بهتر را برای همین امروز و برای همگان می جویند و با دستهای پر از خشمشان در دستان همدیگر در برابر سپاهی از آهن و ارتجاع و سرمایه صف بسته اند. این نامه کوتاه را در زمانی می نویسیم که رعد و برق خشم مردمی از ثروت اندوزی حاکمان، بارانی از قیام و طغیان در شهرهای سراسر ایران سرازیر کرده و امیدی جمعی برای از بن افکندن نابرابری و دیکتاتوری را بربالیده است.

بیانیه تشکلهای مستقل کارگری پیرامون اعتراضات خیابانی مردم

تشکلهای مستقل کارگری

آن هنگام که حکومتگران به بن بست رسیده باشند و هیچ راه حلی برای برون رفت از بحران‌هایی که خود بدست خویش ساخته اند، نداشته باشند و مردمِ به تنگ آمده از ظلم و بیداد، دیگر حاضر نباشند همانند گذشته تن به ستم دهند، هنگام اعتراضات گسترده‌ و زیر و رو کننده اجتماعی فرا میرسد.