Oct 27, 2017

گفتگوی خسرو باقرپور با علی اشرف درویشیان

خسرو باقرپور

بی هیچ شک و تردیدی علی اشرف درویشیان در زمره انسان های پاک و شریف و نجیبی است که تا کنون شناخته ام. درویشیان جزء نادر کسانی است که دیدنشان موجب شادی ی شور انگیزی در من می شود و وداع با آنان دیده ام را تر می کند.
چهار سال پیش هنگامی که با امیرحسن چهل تن به اروپا آمده بود افتخار میزبانی اش را داشتم. در دانشگاه مونستر داستان خوانده بود و با مردم سخن گفته بود. استقبال از او پرشور بود و بی نظیر. کتابهایش را به پسرانم با متونی مهرآمیز پیشکش کرده بود. گفتیم و شنیدیم و او رفت و من چشمانم تر شد. چندی پیش شنیدم که به مناسبت انتشار اثری از او به زبان نروژی به نروژ رفته است و به آلمان هم می آید.

ستایشگر بهار جاودانه شد. یاد و خاطره‌اش گرامی باد!

ایشیق سایتی

با کمال تاسف، پنجشنبه چهارم آبان ماه «علی‌اشرف درویشیان» نویسنده‌ی متعهد و مردمی‌و عضو پرسابقه‌ی کانون نویسندگان ایران به دلیل نارسایی ریوی در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
علی‌اشرف درویشیان همچون صمدبهرنگی پژوهشکر ادبیات عامه، داستان‌نویس و معلم مهربان بچه‌ها بود که برای همیشه معلم نیز ماند. نسلی از پا به سن گذاشتگان امروزی با داستان‌های «آبشوران»، «از این ولایت»، «روزنامه دیواری مدرسه ما»، «کی برمی‌گردی داداش‌جان» و «درشتی» او دیروزشان را به امروز و امروزشان را به فردا گره زدند؛