Freedom of speech, freedom to write, freedom to read!
دیل آزادلیغی، سؤز آزادلیغی
Sürgünde Güney Azərbaycan (İran) Qələm Əncüməni سورگونده گونئی آذربایجان (ایران) قلم انجومنی PEN South Azerbaijan (Iran) in Exile
در نظر گرفتن مناظرات اخیر درون حزبی در ترکیه به عنوان رقابت رهبری یا تغییر کادرها، برای درک وضعیت و مسیر فعلی کافی نیست.
در واقع، صف بندی درون احزاب منحصر به "حزب جمهوریحواه خلق" (CHP نیست؛ این اتفاق در همه احزاب به اشکال مختلف رخ می دهد. زیرا، معادلات دنیا در حال تغییر اند.
جنگ علیه ایران هنوز به پایان نرسیده است. با این حال، بعید به نظر می رسد که اقدامات آمریکا و اسرائیل وضعیت و مسیر بوجود آمده را تغییر دهد. هدف اولیه جنگ علیه ایران چه بود؟ این هدف، طبق تحلیلی که بسیاری از مردم بر سر آن توافق داشتند، با وجود اینکه نظرات متفاوتی نیز در این زمینه وجود داشت، شکستن نفوذ منطقه ای ایران، کشاندن آن به رویارویی منطقه ای گسترده تر با کشورهای خلیج و ایجاد نظم جدید مبتنی بر محوریت اسرائیل در غرب آسیا بود. در پس زمینه این اهداف، آشکار بود که آمریکا قصد دارد نظم امنیتی غرب آسیا را بر اساس اهداف بلند مدت اسرائیل بازسازی کند، و در عین حال هزینه های خود را در منطقه کاهش دهد.
قبل از اینکه دونالد ترامپ به پکن برود، از گزارش های اندیشکده ها گرفته تا تفسیرهای تلویزیونی، همان تبلیغات از واشنگتن تا لندن انجام گرفت: ترامپ به پکن می رود تا چین را تحت فشار قرار دهد. تعرفه ها روی میز خواهد بود، تحریم فناوری اعمال خواهد شد، در پرونده ایران به چین فشار خواهد آورد، و حتی "عزم آمریکا" درباره تایوان نیز دوباره مورد تأکید قرار خواهد گرفت. به طور خلاصه، محافل طرفدار آتلانتیک تلاش کردند تا نشست پکن را به عنوان "دیپلماسی ارعاب" که در آن قدرت آمریکا دوباره تحکیم خواهد شد، معرفی کنند. پیش از این اجلاس، بخش قابل توجهی از رسانه های جریان اصلی آمریکا نیز برنامه هایی منتشر کردند که هدف آن آماده سازی همان زمینه روان شناختی بود.
در زمان نگارش این متن، سفر دونالد ترامپ به چین تازه آغاز شده بود. بنابراین، تمرکز ما نه بر آنچه در این دیدار مطرح شد، بلکه بر فضای سیاسی حاکم بر این سفر در عرصه بین المللی خواهد بود.
امروز ترامپ، به اروپا چماق گمرک نشان می دهد. کشورهای آمریکای لاتین را تهدید می کند، عملیات راهزنی برای ربودن رئیس جمهور ونزوئلا ترتیب می دهد. به ایران اعلام جنگ می دهد. به متحدان ناتو دستور می دهد. بدون هیچ پنهان کاری، علیه کشورهای کوچک و متوسط دیپلماسی قدرت خشن اجرا می کند.
در حالی که، فراتر از آنچه در
اینجا دیده می شود، شکاف داخلی در سیستم آتلانتیک قرار دارد.
فروپاشی نظام آتلانتیک، تنها دو ستون اصلی اتحاد، ایالات متحده و اروپا، را در مقابل هم قرار نداد، بلکه شکاف های جدیدی در داخل ایالات متحده، اروپا و دولت هایی که بخشی از سیستم هستند ایجاد کرد.
تقریبا بعد از نیم قرن، بازهم دستور کار ترکیه، قبرس
است. باز هم تحریم های آمریکا را بحث می
کنیم. تحریم های آمریکا و جواب ترکیه به این
تحریم ها، که با تعطیل پایگاههای آمریکا داده شد، در شرایط یک دنیای دو قطبی صورت
گرفت. اکنون دنیا یک دنیای چند قطبی
است. و مهم تر از آن، ما در دوران فروپاشی
امپراتوری آمریکا و اتحادیه آتلانتیک هستیم.
این موقعیت، برای برطرف کردن تهدید های آمریکا از دریای مدیترانه و قبرس
امکانات مناسبی برای ما فراهم می کند. (1)
بعد از دیداربوش رئیس جمهور آمریکا و اردوغان در 5 نوامیر
2007 یک هیئت بلند پایه آمریکایی بی سر و صدا و مخفیانه به آنکارا آمد. در این هیئت افسران بلند پایه نظامی و ماموران
بلند پایه اطلاعانی که ظاهرا نظامی بودند، وجود داشتند. این هیئت 35 نفری ترکیبی از ماموران سیا /
پنتاگون بودند که در ساختمانی نزدیک سفارت آمریکا در آنکارا مستقر شدند. در مورد علل آمدن این هیئت به آنکارا هیچ خبر
رسمی منتشر نشد و رسانه ها نیز حتی یک سطر در این مورد منتشر نکردند. اما، چرا این هیئت به آنکارا آمد؟
فعالیت های این هیئت در چارچوت عالی ترین نمایندگی نظامی آمریکا " دفترهمکاری دفاعی" Office of Defense Cooperation (ODC) بود
