آیا باخیرام - عیسی نظری نین مزاریندا آیلار خانمین دانیشیقی

ابراهیم ساوالان 

نوزده خرداد روز تولد رامین پوراندرجانی است که نامش همیشه مترادف شرافت خواهد بود. او ۲۶ ساله و پزشکی اهل تبریز بود که به سوگند پزشکی خود وفادار ماند و گزارش دروغ مربوط به مرگ چند بازداشتی اعتراضات ۸۸ در بازداشتگاه کهریزک را امضا نکرد و خودش نیز در همان ساختمان بهداری نیروی انتظامی تهران به اجساد ملحق شد. برای مرگ او نیز دلایلی مانند تصادف رانندگی در داخل ساختمان بهداری، سکته قلبی در خواب، مسمومیت دارویی، خودکشی، قتل و... عنوان کردند ولی مگر می‌شد باور کرد؟

حمید مهدوی نیز به وظیفه شغلی خود یعنی نجات جان انسانها صادق ماند. او مامور آتش‌نشانی بود و در آن دو روز دردناک دیماه در مشهد، وقتی تلاش می‌کرد تا مجروحی را نجات دهد خودش به ضرب گلوله‌ای کشته شد. پدر او به زبان ممنوعه خودمان نوشت که «اوغلوم جیگریمیزی اوتدادون» و با همین سه کلمه همه ما را آتش زد.

دختر عیسی نظری نیز از بازداشتی‌های دیماه بود که شاید همان حادثه قلب دردمند پدرش را بیشتر مچاله کرد. حالا چهل روز است که عیسی در خاک داغ اورمیه آرام گرفته و آیلار نظری دختر عیسی نظری در چهلمین روز درگذشت آن ژورنالیست خستگی‌ناپذیر آذربایجان چنین می‌گوید:

آیلار خامین دانیشیقی - آیا باخیرام