ینی ایلینیز اوغورلو اولسون


Jan 24, 2013

اوچ شعر

مدینه گولگون
سئچیلمیش اثرلریندن

MƏDİNƏ GÜLGÜN
Seçilmiş Əsərlərindən

Xəlil Qızı Rübabə, Azad Qız, Təbriz

خلیل قیزی روبابه، آزاد قیز، تبریز

خلیل قیزی روبابه ‏

بیر روبابه وار ایدی ‏
بو یئر اوزونده، ‏
خلیل قیزی روبابه. ‏
اوخویاندا ائله اوخویاردی کی، واللاه، ‏
یاندیراردی بیزی روبابه. ‏
بیر روبابه وار ایدی ‏
بو یئر اوزونده، ‏
حسرتی عؤمروندن اوزون اولدو حیاتدا. ‏
دردینی، نیسگیلینی ‏
یانا-یانا، دونا-دونا ‏
اوخودو موغاماتدا... ‏
اوخویاندا بوینوبوکوک بنؤوشه‌یه، ‏
باغرییانیق لاله‌یه اوخشایاردی روبابه. ‏
اوخویاندا آیریلیق دردینی، ‏
وطن حسرتینی ‏
تزه‌دن یاشایاردی روبابه... ‏
سسیندن وجده گلیب قوشلار ‏
قاپیلارا، پنجره‌لره قوناردیلار. ‏
سسیندن وجده گلیب گؤیده اولدوزلار ‏
صوبحه دک یاناردیلار... ‏
سسیندن آز قالا ‏
داشی دا، قایانی دا، دیله گتیریب ‏
دیندیرردی روبابه. ‏
نئچه قلبی کؤورلدر، ‏
نئچه قلبی سئویندیرردی روبابه. ‏
یادینا اردبیلده کئچن اوشاقلیق چاغلاری دوشردی. ‏
یادینا اردبیلین سرین سولاری، ‏
یاشیل باغلاری دوشردی. ‏
یادینا باغمئشه، اوچتیکان، ‏
تزه مئیدان دوشردی. ‏
یادینا اردبیلین بیر ایللیک ‏
سعادتی دوشردی. ‏
گؤزونده یاش گیله‌لنردی ‏
روبابه‌نین بو حالدان. ‏
اوخودوغو ماهنیلار آییراردی اونو ‏
بو آجی، شیرین خیالدان... ‏
بیر روبابه وار ایدی ‏
بو یئر اوزونده.
تبریزی یاخیندان گؤرمک ایدی ‏
ان بؤیوک ایستگی، دردی. ‏
بیرجه یول ‏
تبریزده اوخوماقچون ‏
جانینی دا قوربان وئرردی. ‏
یولوم دوشسه‌يدی، ‏
تبریزین گولوستان باغیندا ‏
گئجه‌نی گوندوزه قاتیب، ‏
یورولمادان اوخویاردیم، اوخویاردیم ‏
دئیر‌دی، روبابه. ‏
هامی آنالار کیمی، هامی گلینلر کیمی ‏
بو یئر اوزونه ده، ‏
تبریزه ده ‏
آزادلیق، شادلیق دیله‌یردی روبابه. ‏
نئچه آرزوسو گول آچدی، ‏
نئچه آرزوسو قؤنچه قالدى. ‏
یقین بو قؤنچه‌لر بیر گون ‏
لچک-لچک گوله‌جکدير اوزوموزه. ‏
یقین آزادلیق باهاری گله‌جکدير ‏
بیزیم ده تبریزیمیزه... ‏
اؤزو نیسگیللی گئتسه ده بو دونیادان، ‏
نغمه‌لری دینه‌جکدير ‏
باشدان-باشا ‏
او ساحيلده، ‏
بو ساحيلده، روبابه‌نین. ‏
او گون نئچه دوستون، تانیشین ‏
خاطيرینه گله‌جک روبابه. ‏
بنؤوشه گؤرکملی، ‏
فضولی لئیلاسی کیمی کؤورک روبابه. ‏
دئیه‌جکلر، ‏
بیر روبابه وار ایدی ‏
بو یئر اوزونده - ‏
خلیل قیزی روبابه. ‏
اوخویاندا ائله اوخویاردی کی، واللاه، یاندیراردی بیزی، روبابه... ‏
‏۱۹۸۴ ‏

XƏLİL QIZI RÜBABƏ ‎
Bir Rübabə var idi ‎
Bu yer üzündə, ‎
Xəlil qızı Rübabə. ‎
Oxuyanda elə oxuyardı ki, vallah, ‎
Yandırardı bizi Rübabə. ‎
Bir Rübabə var idi ‎
Bu yer üzündə, ‎
Həsrəti ömründən uzun oldu həyatda. ‎
Dərdini, nisgilini ‎
Yana-yana, dona-dona ‎
Oxudu muğamatda... ‎
Oxuyanda boynubükük bənövşəyə, ‎
Bağrıyanıq laləyə oxşayardı Rübabə. ‎
Oxuyanda ayrılıq dərdini, ‎
Vətənhəsrətini ‎
Təzədən yaşayardı Rübabə... ‎
Səsindən vəcdə gəlib quşlar ‎
Qapılara, pəncərələrə qonardılar. ‎
Səsindən vəcdə gəlib göydə ulduzlar ‎
Sübhədək yanardılar... ‎
Səsindən az qala ‎
Daşı da, qayanı da, dilə gətirib ‎
Dindirərdi Rübabə. ‎
Neçə qəlbi kövrəldər, ‎
Neçə qəlbi sevindirərdi Rübabə. ‎
Yadına Ərdəbildə keçən uşaqlıq çağları düşərdi. ‎
Yadına Ərdəbilin sərin suları, ‎
Yaşıl bağları düşərdi. ‎
Yadına Bağmeşə, üçtikan, ‎
Təzə meydan düşərdi. ‎
Yadına Ərdəbilin birillik ‎
Səadəti düşərdi. ‎
Gözündə yaş gilələnərdi ‎
Rübabənin bu haldan. ‎
Oxuduğu mahnılar ayırardı onu ‎
Bu acı, şirin xəyaldan... ‎
Bir Rübabə var idi ‎
Bu yer üzündə. ‎
Təbrizi yaxından görmək idi ‎
Ən böyük istəyi, dərdi. ‎
Bircə yol ‎
Təbrizdə oxumaqçün ‎
Canını da qurban verərdi. ‎
Yolum düşsəydi, ‎
Təbrizin Gülüstan bağında ‎
Gecəni gündüzə qatıb, ‎
Yorulmadan oxuyardım, oxuyardım ‎
Deyərədi, Rübabə. ‎
Hamı analar kimi, hamı gəlinlər kimi ‎
Bu yer üzünə də,‎
Təbrizə də
‎ Azadlıq, şadlıq diləyərdi Rübabə. ‎
Neçə arzusu gül açdı, ‎
Neçə arzusu qönçə qaldı. ‎
Yəqin bu qönçələr bir gün ‎
Ləçək-ləçək güləcəkdir üzümüzə. ‎
Yəqin azadlıq baharı gələcəkdir ‎
Bizim də Təbrizimizə... ‎
Özü nisgilli getsə də bu dünyadan, ‎
Nəğmələri dinəcəkdir ‎
Başdan-başa ‎
O sahildə, ‎
Bu sahildə, Rübabənin. ‎
O gün neçə dostun, tanışın ‎
Xatirinə gələcək Rübabə. ‎
Bənövşə görkəmli, ‎
Füzuli Leylası kimi kövrək Rübabə. ‎
Deyəcəklər; ‎
Bir Rübabə var idi ‎
Bu yer üzündə -‎
Xəlil qızı Rübabə. ‎
Oxuyanda elə oxuyardı ki, vallah, yandırardı bizi, Rübabə... ‎
‎1984 ‎

مدینه گولگون "شاعیرلر مجلسی" ایجلاسیندا
آزاد قیز ‏
فیرتینالار بوغوب منی، ‏
گوجلو سئللر آپارمادی. ‏
قارا کولک اسدیسه ده، ‏
بوداغیمدان قوپارمادی. ‏

تاریخ اؤزو بیر شاهیددیر، ‏
دردلی قلبیم نه چکیبدير. ‏
بو اينتيظار گؤزلریم هئی ‏
گیزلی-گیزلی یاش تؤکوبدور. ‏

عؤمرون آغیر مؤحنتینی ‏
اؤز چیگنیمده داشیمیشام، ‏
بولبول کیمی ایلک باهارین ‏
حسرتیله یاشامیشام... ‏

لاکین، منه دار آیاقدا ‏
وطن عشقی وئریب قووت، ‏
اومیدلرله دؤیوندوروب ‏
اورگيمی بو محبت. ‏

یاد اؤنونده اگیلمه‌ییب ‏
نه دیزلریم، نه ده باشیم، ‏
مرحمت‌چون هئچ بیر زامان ‏
آخماییبدير بو گؤز یاشیم. ‏

دؤزوب هر بیر چتینلیگه ‏
یاشامیشام قلبیمده سن ‏
ائی اومیدیم، سعادتیم، ‏
گله‌جگیم آنا وطن! ‏

آزاد قوشلار کیمی اوچوب ‏
ایسته‌میشم قاناد چالام، ‏
باهار دونو گئیه تبریز ‏
من ده باخام، ایلهام آلام. ‏

ایندی چاتدیم اؤز آرزوما، ‏
آه، نه بؤیوک سعادتدير. ‏
تبریز منیم دوغما یوردوم ‏
ائله بیل کی، بیر جننتدير. ‏

ایفتیخارلا دئییرم کی، ‏
آرتیق من ‌ده آزاد قیزام؛ ‏
نه اورکده نیسکیلیم وار، ‏
نه کؤمک‌سیز، نه یالقیزام. ‏

ایندی منه ایلهام وئرن ‏
بیر مقدس وطنیم وار. ‏
آزاد دیلیم، آزاد سؤزوم، ‏
گول-چیچکلی چمنیم وار. ‏

بیر نغمه‌کار بولبول کیمی ‏
آزاد اولدوم قفسدن من. ‏
اورگیمه شادلیق قونور ‏
آزاد ائلین شن سسیندن. ‏

بو سس منه ایفتیخاردیر، ‏
هم حیاتدير، هم سعادت! ‏
یئنی دؤوران، آزاد قلم ‏
آرتیق منه اولدو قیسمت. ‏

ایندی منه یول گؤسترن ‏
حیات وئرن پارتییامدير. ‏
اوندا جنوب ائللرینین ‏
یئنیلمه‌‌ین گوجو واردیر! ‏
تبریز، ۱۹۴۵ ‏

AZAD QIZ ‎
Fırtınalar boğub məni, ‎
Güclü sellər aparmadı. ‎
Qara külək əsdisə də, ‎
Budağımdan qoparmadı. ‎

Tarix özü bir şahiddir, ‎
Dərdli qəlbim nə çəkibdir. ‎
Bu intizar gözlərim hey ‎
Gizli-gizli yaş tökübdür. ‎

Ömrün ağır möhnətini ‎
Öz çiynimdə daşımışam, ‎
Bülbül kimi ilk baharın ‎
Həsrətilə yaşamışam... ‎

Lakin, mənə dar ayaqda ‎
Vətəneşqi verib qüvvət, ‎
Ümidlərlə döyündürüb ‎
Ürəyimi bu məhəbbət. ‎

Yad önündə əyilməyib ‎
Nə dizlərim, nə də başım, ‎
Mərhəmətçün heç bir zaman ‎
Axmayıbdır bu göz yaşım. ‎

Dözüb hər bir çətinliyə ‎
Yaşamışam qəlbimdə sən ‎
Ey ümidim, səadətim, ‎
Gələcəyim Ana Vətən! ‎

Azad quşlar kimi uçub ‎
İstəmişəm qanad çalam, ‎
Bahar donu geyə Təbriz ‎
Məndə baxam, ilham alam. ‎

İndi çatdım öz arzuma, ‎
Ah, nə böyük səadətdir. ‎
Təbriz mənim doğma yurdum ‎
Elə bil ki, bir cənnətdir. ‎

İftixarla deyirəm ki, ‎
Artıq məndə azad qızam; ‎
Nə ürəkdə niskilim var, ‎
Nə köməksiz, nə yalqızam. ‎

İndi mənə ilham verən ‎
Bir müqəddəs vətənim var. ‎
Azad dilim, azad sözüm, ‎
Gül-çiçəkli çəmənim var. ‎

Bir nəğməkar bülbül kimi ‎
Azad oldum qəfəsdənmən. ‎
Ürəyiməşadlıq qonur ‎
Azad elin şən səsindən. ‎

Bu səs mənə iftixardır, ‎
Həm‏ ‏həyatdır, həm səadət! ‎
Yeni dövran, azad qələm ‎
Artıq mənə oldu qismət. ‎

İndi mənə yol göstərən ‎
Həyat verən partiyamdır. ‎
Onda cənub ellərinin ‎
Yenilməyən gücü vardır! ‎
Təbriz, 1945 ‎

تبریز ‏
بیر گون ده اومیدسیز یاشامادیم من، ‏
سنی گؤره‌جگم، ائی آنا تبریز! ‏
اؤز آنا یوردونون محبتیندن، ‏
نه دئییم دونیادا دویانا، تبریز؟!. ‏

کیم دئییر گؤروشوم سون گؤروش اولدو، ‏
عؤمرونون باهاری نه واخت‌سیز سولدو. ‏
قلبیم حسرتیندن بوشالدی، دولدو، ‏
آنجاق باش اگمدیم هیجرانا، تبریز! ‏

سنین هر داشیندا آیاق ایزیم وار، ‏
او مرد ووقاریندا یئنه گؤزوم وار. ‏
سینه‌مده چاغلایان عهدیم، سؤزوم وار، ‏
اورگیم دؤنوبدور عوممانا، تبریز! ‏

باهاردا باهارین عشقیله یاندین، ‏
اوزانان یوللارا خئیلی بویلاندین. ‏
سن چتین آیاقدا ائللری آندین، ‏
گلدی گئنیش قلبین طوغیانا، تبریز! ‏
‏۱۹۵۶ ‏


فدائی لر گئیمینده
TƏBRiZ ‎
Bir gün də ümidsiz yaşamadım mən, ‎
Səni görəcəyəm, ey ana Təbriz! ‎
Öz ana yurdunun məhəbbətindən, ‎
Nə deyim dünyada doyana, Təbriz?!. ‎

Kim deyir görüşüm son görüş oldu, ‎
Ömrünün baharı nə vaxtsız soldu. ‎
Qəlbim həsrətindən boşaldı, doldu, ‎
Ancaq baş əymədim hicrana, Təbriz! ‎

Sənin hər daşında ayaq izim var, ‎
O mərd vüqarında yenə gözüm var. ‎
Sinəmdə çağlayan əhdim, sözüm var, ‎
Ürəyim dönübdür ümmana, Təbriz! ‎

Baharda baharın eşqilə yandın, ‎
Uzanan yollara xeyli boylandın. ‎
Sən çətin ayaqda elləri andın, ‎
Gəldi geniş qəlbin tüğyana, Təbriz! ‎
‎1956 ‎

No comments:

Post a Comment