فروغ اسدپور
تقدیم به ملت بلوچ که مرا برای برون شدن از زندان بزرگ جمهوری اسلامی صمیمانه و بی شائبه کمک کرد. این نوشته ی حقیقتاً ناقابل را به جوانان و نوجوانان بلوچی تقدیم میکنم که در بلوچستان با من دوستی و رفاقت کردند، از من قول «بازگشت» گرفته بودید. باشد که این بازنگشتن را «گواه فراموشی» این دوست همیشگی تان تلقی نکنید
