‏کارت تایوان یا "مگا" ؟‏ (2)

فیکرت آکفیرات; ترجمه:  علی قره جه لو

‏قبل از اینکه دونالد ترامپ به پکن برود، از گزارش های اندیشکده ها گرفته تا تفسیرهای تلویزیونی، همان تبلیغات  از واشنگتن تا لندن انجام گرفت:   ترامپ به پکن می رود تا چین را تحت فشار قرار دهد.  تعرفه ها روی میز خواهد بود، تحریم فناوری اعمال خواهد شد، در پرونده ایران به چین فشار خواهد آورد، و حتی "عزم آمریکا" درباره ‏‏تایوان‏‏ نیز دوباره مورد تأکید قرار خواهد گرفت.  به طور خلاصه، محافل طرفدار آتلانتیک تلاش کردند تا نشست پکن را به عنوان "دیپلماسی ارعاب" که در آن قدرت آمریکا دوباره تحکیم خواهد شد، معرفی کنند.  پیش از این اجلاس، بخش قابل توجهی از رسانه های جریان اصلی آمریکا نیز برنامه هایی منتشر کردند که هدف آن آماده سازی همان زمینه روان شناختی بود.

 ادعا می شد که رکود اقتصادی چین، پکن را مجبور به دادن امتیاز خواهد کرد، ترامپ با "دیپلماسی چانه زنی" خود امتیازات اقتصادی عمده ای از چین خواهد گرفت و موضع سخت گیرانه تری در قبال تایوان اعمال خواهد کرد.  برخی اظهارنظرها نشان می داد که ترامپ با استفاده از پرونده ایران، چین را به خاطر امنیت انرژی به حاشیه خواهد راند.  با این حال، تصویری که در پکن شکل گرفت نشان داد که این ادعاهای آتلانتیک محور، در مقیاس وسیع با واقعیت مطابقت ندارند.‏

‏نقطه گره ای‏

‏در دیدار بین دونالد ترامپ و شی جین پینگ، دستور کار اصلی میز مذاکره تایوان بود.  زیرا امروز، مسئله تایوان نه تنها اختلافی میان چین و آمریکا است، بلکه یک گره راهبردی است که جهت گیری توازن قدرت جهانی را تعیین خواهد کرد. تلویزیون دولتی چین CCTV ارزیابی های شی را درباره تایوان در دیدار با ترامپ به شرح زیر اعلام کرد.  شی با بیان اینکه مسئله تایوان مهم ترین مسئله در روابط چین و آمریکا است، تأکید کرد که "اگر این موضوع به درستی مدیریت شود، روابط دوجانبه به طور کلی تثبیت خواهد شد، در غیر این صورت درگیری ها و حتی جنگ هایی بین دو کشور رخ خواهد داد که به شدت همه روابط را به خطر خواهد انداخت." ( CCTV ، ۱۴ مه ۲۰۲۶)

‏از سوی دیگر، ترامپ در سفر خود به چین هیچ ارزیابی ای در این موضوع انجام نداد.   برخی مفسران که از پنجره واشنگتن، به اوضاع نگاه می کنند سکوت ترامپ پس از دیدار درباره تایوان را بعنوان "احتیاط دیپلماتیک" تفسیر کردند.  با این حال، مسئله عمیق تر از این هاست.  پیامی که در پکن داده شد  بسیار روشن بود:  اگر ایالات متحده واقعا می خواهد به درون بازگردد، صنایع خود را دوباره احیا کند، بحران بدهی را مدیریت کند، از هزینه های جنگ های خارجی اجتناب کند و خط مشی "اول آمریکا" را اجرا کند، باید  درکارت تایوان که منافع اصلی چین را به چالش می کشد، بازنگری کند.  این پیام اصلی بود که شی جین پینگ به ترامپ داد.‏

‏یکی از مهم ترین اهداف برنامه "احیای بزرگ دوباره ملت چین" که چین که سال هاست بیان می کند، دستیابی به اتحاد مسالمت آمیز تایوان با جمهوری خلق چین است. برای چین، این فقط یک موضوع در سیاست خارجی نیست، بلکه آخرین حلقه ادغام تاریخی است.  بنابراین، انتظار نمی رود چین در قبال تایوان عقب نشینی کند.‏

‏هزینه جنگ‏

‏پس، از منظر ترامپ تصویر چیست؟  گرچه به دلیل حمله به ایران همراه با اسرائیل، از اهداف پروژه "مگا" (  MAGA) منحرف شده است، که ترامپ هویت سیاسی خود را بر اساس آن بنا کرده است، و وعده بازگشت قدرت تولیدی آمریکا، بازگشت مراکز صنعتی، رهایی از بار جنگ های خارجی و بهبود اقتصادی در داخل را می دهد.  حقیقت عینی این است:  یک درگیری بزرگ در تنگه تایوان، بنیاد های این اهداف را خالی خواهد کرد.   چنین جنگی نه تنها رشد چین را کند می کند، بلکه کل سیستم آمریکا را، از بازارهای اوراق قرضه آمریکا تا تأمین نیمه هادی ها، از استقرار نظامی در اقیانوس آرام تا ثبات سیاسی داخلی به لرزه درمی آورد. اینجاست که معادله ای که شی پیش روی ترامپ گذاشت ظاهر می شود:‏

‏دوباره بزرگ کردن آمریکا، یا کشاندن آمریکا به یک رویارویی تاریخی با چین با ادامه بازی با کارت تایوان؟ جوهره نشست پکن این است.

لینک اصل مقاله:‏

https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/maga-mi-tayvan-karti-mi-577058