ینی ایلینیز اوغورلو اولسون


Apr 25, 2013

دالغا - من گونشی سئویرم‏

مرضیه اوسکویی (دالغا)‏

خیردا، اینجه آرخ ایدیم، ‏
مئشه‌لردن، داغلاردان، ‏
دره‌لردن آخیردیم.

MƏRZİYƏ ÜSKUYİ (DALĞA)‎
DALĞA - MƏN GÜNƏŞİ SEVİRƏM‎


Xırda, incə arx idim, ‎
Meşələrdən, dağlardan, ‎
Dərələrdən axırdım.‎


دالغا

خیردا، اینجه آرخ ایدیم، ‏
مئشه‌لردن، داغلاردان، ‏
دره‌لردن آخیردیم. ‏
بیلیردیم دورغون سولار ‏
اؤز ایچینده بوغولار. ‏
بیلیردیم دریالاردا ‏
دالغالار قوجاغیندا، ‏
خیرداجا آرخلار اوچون ‏
یئنی حیات دوغولار. ‏

نه یولون اوزاقلیغی، ‏
نه قارانلیق چوخورلار، ‏
نه دورغونلوق هو‌سی، ‏
منی یولدان قویمادی. ‏
ایندی قاریشمیشام من ‏
قورتولماز دالغالارا؛ ‏
وارلیغیمیز چالیشماق، ‏
یوخلوغوموز دایانماق.‏

DALĞA

Xırda, incə arx idim, ‎
Meşələrdən, dağlardan, ‎
Dərələrdən axırdım. ‎
Bilirdim durğun sular ‎
Öz içində boğular. ‎
Bilirdim dəryalarda ‎
Dalğalar qucağında, ‎
Xırdaca arxlar üçün ‎
Yeni həyat doğular.‎

Nə yolun uzaqlığı,‎
Nə qaranlıq çuxurlar,‎
Nə durğunluq həvəsi, ‎
Məni yoldan qoymadı. ‎
İndi qarışmışam mən ‎
Qurtulmaz dalğalara; ‎
Varlığımız çalışmaq, ‎
Yoxluğumuz dayanmaq.‎

من گونشی سئویرم

اوشاقلیق عالمی‌ايدی، اورگيم ایشیق ایدی ‏
کیچیک، تمیز دونیاما، اویون یاراشیق ایدی. ‏
یولداشلاریم، دؤوره‌مده، هامیسی شاد، کینه‌سیز ‏
بیر آن کوسو اولسایدی، گئنه باریشیق ایدی. ‏
قارانلیق، قورخولوايدی، اما اوندان قاچمازدیق، ‏
گئجه‌لر ناغیللاردا شیرین، تمیز محبت ‏
بیزی باریشدیراردی. ‏
ائله بونا گؤره ده، ‏
کؤنلوموزون قاپیسین کینه‌لره آچمازدیق. ‏
ائله بیل گؤزلریمز گئجه‌لر ده گؤرردی، ‏
اولدوزلار آی-گونش تک بیزه ایشیق وئرردی. ‏
بئله ایشیقلی گونده، گؤیه بولود گلسه‌ايدی، ‏
کئچری کیچیک بولود گونون اوستون آلسایدی، ‏
بیلیردیک گون چیخاجاق، بولود دا قالمایاجاق. ‏
گئنه ده دسته‌لشیب، دورماییب باغیراردیق، ‏
گونشی نغمه‌لرله قوناق دا چاغیراردیق. ‏
‏«گونوم گئدیب سو ایشسین، ‏
آبی دونون دگیش‌سین... ‏
گونوم، چیخ، چیخ». ‏

آیلار، ایللر دولاندی... ‏
زامان، ناققا بالیق تک، اوشاقلیغیمی اوددو. ‏
کئچری غملریمین، کیچیک سئوینجلریمین. ‏
یئرین بؤیوک کدرلر، سؤنمز کینه‌لر توتدو. ‏
گونش بیزیم اؤلکه‌دن اوغورلان‌ی، توتولدو، ‏
ایستی ایشیق چئشمه‌سی قورودو و قورتولدو. ‏
ایندی ایللردن بری گئجه‌لریمی آیسیز، ‏
گوندوزلریمی گونسوز باشا چاتدیریرام من. ‏
بؤهتان، یالان آلدانمیش یوردوموزو بورویوب. ‏
شادلیغین، سعادتین کؤکو دیبدن قورویوب. ‏
هئچ زاد قارانلیق کیمی منیم کؤنلومو سیخمیر، ‏
او گؤزل اوشاقلیغیم بیر آن یادیمدان چیخمیر. ‏
ایندی نئجه تابلاشیم بیر بئله قارانلیغا؟ ‏
بیر ده دوشونور‌م کی، گونش تکجه بوردان یوخ، ‏
آیری اؤلکه‌لردن ده یامانجا اوغورلانیب. ‏
بونو دا دوشونور‌م: او قارانلیق زیندانی ‏
اوشاق‌لیقدا اوخویان نغمه‌لر ییخا بیلمز، ‏
او قارا دوستاقلاردان یالقیز سس چیخا بیلمز. ‏
آتا-بابا سؤیله‌ین «دمیر چاریق» کؤهنه‌لیب، ‏
ایندی بو چتین یولدا دمیر آیاق لازیمدیر. ‏
دمیر عصا آتیلیب، ناغیللارا قاتیلیب، ‏
ایندی پولاددان توفنگ، حدسیز-حساب‌سیز فیشنگ، ‏
خالقین سؤنمز عشقیندن بیر ده دایاق لازیمدیر. ‏
هر کس سئوسه گونشی باشقا سئوگیسین آتار، ‏
یورولوب یولدا قالماز، اونودار اؤزونو ده. ‏
اوزاق داغلار دالیندان گئدیب گونشی تاپار. ‏
اوجا سسله دئییرم: من گونشی سئویرم! ‏
من گونشی سئویرم!‏

MƏN GÜNƏŞİ SEVİRƏM

Uşaqlıq aləmiydi, ürəyim işıq idi ‎
Kiçik, təmiz dünyama, oyun yaraşıq idi. ‎
Yoldaşlarım, dövrəmdə, hamısı şad, kinəsiz ‎
Bir an küsü olsaydı, genə barışıq idi. ‎
Qaranlıq, qorxuluydi, amma ondan qaçmazdıq, ‎
Gecələr nağıllarda şirin, təmiz məhəbbət ‎
Bizi barışdırardi. ‎
Elə buna görə də, ‎
Könlümüzün qapısın kinələrə açmazdıq. ‎
Elə bil gözlərimz gecələr də görərdi, ‎
Ulduzlar ay-günəş tək bizə.işıq verərdi. ‎
Belə işıqlı gündə, göyə bulud gəlsəydi, ‎
Keçəri kiçik bulud günün üstün alsaydı, ‎
Bilirdik gün çıxacaq, bulud da qalmayacaq. ‎
Genə də dəstələşib, durmayıb bağırardıq, ‎
Günəşi nəğmələrlə qonaq da çağırardıq. ‎
‎«Günüm gedib su işsin, ‎
Abi donun dəyişsin... ‎
Günüm, çıx, çıx». ‎

Aylar, illər dolandı... ‎
Zaman, naqqa balıqtək, uşaqlığımı uddu. ‎
Keçəri qəmlərimin, kiçik sevinclərimin.‎
Yerin böyük kədərlər, sönməz kinələr tutdu. ‎
Günəş bizim ölkədən oğurlandı, tutuldu, ‎
İsti işıq çeşməsi qurudu və qurtuldu. ‎
İndi illərdən bəri gecələrimi aysız, ‎
Gündüzlərimi günsüz başa çatdırıram mən. ‎
Böhtan, yalan aldanmış yurdumuzu bürüyüb. ‎
Şadlığın, səadətin köku dibdən quruyub. ‎
heç zad qaranlıq kimi mənim könlümü sıxmır, ‎
O gözəl uşaqlığım bir an yadımdan çıxmır. ‎
İndi necə tablaşım bir belə qaranlığa? ‎
Bir də düşünürəm ki, günəş təkcə burdan yox, ‎
Ayrı ölklərdən də yamanca oğurlanıb. ‎
Bunu da düşünürəm: O qaranlıq zindanı ‎
Uşaqlıqda oxuyan nəğmələr yıxa bilməz, ‎
O qara dustaqlardan yalqız səs çıxa bilməz. ‎
Ata-baba söyləyən «dəmir çarıq» köhnəlib, ‎
İndi bu çətin yolda dəmir ayaq lazımdır. ‎
Dəmir əsa atılıb, nağıllara qatılıb, ‎
İndi poladdan tüfəng, hədsiz-hesabsız fişəng, ‎
Xalqın sönməz eşqindən bir də dayaq lazımdır. ‎
Hər kəs sevsə günəşi başqa sevgisin atar, ‎
Yorulub yolda qalmaz, unudar özünü də. ‎
Uzaq dağlar dalından gedib günəşi tapar. ‎
Uca səslə deyirəm: Mən günəşi sevirəm! ‎
Mən günəşi sevirəm!‎‎

No comments:

Post a Comment